Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2015
Κυριακή 23 Αυγούστου 2015
Κίνημα για τον Σπύρο που κινδυνεύει με εκτέλεση
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΕΔΩ
ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ
Κίνημα για τον Σπύρο που κινδυνεύει με εκτέλεση
«Σας ευχαριστώ όλους στην Ελλάδα. Περιμένω από την ελληνική κυβέρνηση να βοηθήσει τον άντρα μου και να προστατεύσει την οικογένειά μου.
Ο Σπύρος χαμογελαστός ανάμεσα σε φίλους και συμφοιτητές του στα περίφημα πάρτι της Νομικής.
Η ζωή του Ελληνα πολίτη, με τις σπουδές στη Νομική Αθηνών, βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Το δικτατορικό καθεστώς του Μπουρούντι Αφρικής τον συνέλαβε όταν αρνήθηκε ως συνταγματάρχης της αστυνομίας να ανοίξει πυρ κατά διαδηλωτών. Εκτοτε, έχει υποστεί φρικτά βασανιστήρια και κρατείται παράνομα υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς να έχει δικαστεί, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ολα ξεκίνησαν όταν ο πρόεδρος της χώρας πραγματοποίησε πραξικόπημα. Το Μπουρούντι βυθίστηκε στο χάος και στους δρόμους ξεχύθηκαν χιλιάδες πολίτες για να διαδηλώσουν κατά του καθεστώτος, το οποίο απάντησε με πολιτικές διώξεις και δολοφονίες.
Ο Σπύρος έλαβε την εντολή να ανοίξει πυρ κατά άοπλων διαδηλωτών και να καταστείλει βίαια τις εξεγέρσεις. Αψήφησε τις εντολές και έγινε μισητός εχθρός του καθεστώτος. Οταν συνελήφθη, δεν προέβαλε αντίσταση και είχε διώξει τη φρουρά του για να μην κινδυνέψουν. Στα κρατητήρια της προεδρικής αστυνομίας βασανίστηκε για δέκα ημέρες, αλλά δεν υπέκυψε.
Η αγκαλιά του τους χωρούσε όλους.
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οι πληροφορίες από τη χώρα της είναι άκρως ανησυχητικές καθώς οι εξοντώσεις των διαφωνούντων έχουν πάρει μορφή γενοκτονίας. Καλεί τη διεθνή κοινότητα να επέμβει για να σταματήσει τη νέα αυτή καταστροφή και τις παραβιάσεις των εγχώριων και διεθνών νόμων.
Περιτριγυρισμένος από παιδιά στο Μπουρούντι.
«Η απελευθέρωση του Σπύρου είναι θέμα τιμής για τις αξίες του οικουμενικού νομικού πολιτισμού. Αυτή πρέπει να είναι άμεση και χωρίς όρους. Επιβάλλεται η διεξαγωγή μιας Δίκαιης Δίκης με ανεξάρτητους και αντικειμενικούς δικαστές, κάτι που αυτή τη στιγμή διατηρούν δικαιολογημένους φόβους ότι μπορεί να του παρασχεθεί στη χώρα του», δηλώνουν στο «Εθνος της Κυριακής» οι δικηγόροι του Σπύρου, χάρη στους οποίους φαίνεται πως αποφεύχθηκαν τα χειρότερα.
Από τη βάπτιση του μικρού του γιου, Μάρκου, ο οποίος σήμερα είναι 3,5 ετών.
Η επιστολήΗ ιστορία της ζωής του Σπύρου - Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα φαντάζει σαν ταινία. Ωστόσο, προκύπτει με ανάγλυφο τρόπο από την επιστολή που απέστειλαν στο «Εθνος της Κυριακής» και υπογράφουν πάνω από 170 φίλοι και συμφοιτητές του από τη Νομική και τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.
Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα με τη γυναίκα του Οσάνα.
Ο Σπύρος εγκλωβίστηκε στην Ελλάδα μετά από ένα ακόμη πραξικόπημα που αναβίωσε τα μίση του φρικτού εμφυλίου μεταξύ Χούτου και Τούτσι, αλλά ως θετικός άνθρωπος αποφάσισε να αξιοποιήσει τον χρόνο του σπουδάζοντας νομικά και παράλληλα έπιασε δουλειά στη βιβλιοθήκη της ΑΣΟΕΕ. Και στη Νομική και στην ΑΣΟΕΕ, όπως νωρίτερα στη ΣΝΔ, έγινε αγαπητός σε όλους, από τους φοιτητές μέχρι τους καθηγητές, όλους τους άγγιξε, όλοι τον θυμούνται και αγωνιούν.
Οι δικηγόροι του Σπύρου Χαγκαμπιμάνα, Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης.
Οταν δόθηκε η ευκαιρία ο Σπύρος επέστρεψε στο Μπουρούντι για να συμβάλει στην παλινόρθωση της Δημοκρατίας και την ανασυγκρότηση της χώρας, προσφέροντας όλο του το είναι και πάντα προσανατολισμένος στα παιδιά - στο Μπουρούντι είναι γνωστός για το σημαντικό κοινωνικό του έργο. Στο νέο δημοκρατικό Μπουρούντι έγινε αξιωματικός της Αστυνομίας, σταδιοδρόμησε, έκανε οικογένεια και έναν γιο.
Δεν μας εξέπληξε η στάση του, ο Σπύρος θα έκανε πάντα αυτό που υπαγόρευε η ηθική και η βαθιά χριστιανική του συνείδηση. Ο Σπύρος είναι ένας λαμπερός άνθρωπος, που αγγίζει όσους είναι γύρω του».
Μεταξύ των υπογραφόντων της επιστολής είναι οι: Ευθύμης Τσίγκας, δικηγόρος, αντιδήμαρχος Αμαρουσίου, Αννα Σηφάκη, creative director σε διαφημιστική εταιρεία, δημιουργός του Group FREE SPIROS Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, Κώστας Κομπότης, συντάκτης του ψηφίσματος Call for release of Spiros Ρίτσαρντ Χαγκαμπιμάνα, Γιώργος Παπανικολάου, δικηγόρος, δήμαρχος Γλυφάδας, Φερενίκη Παναγοπούλου, νομική ελέγκτρια στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και νονά του μικρού γιου του Σπύρου, Στέλιος Κουτνατζής, δικηγόρος, λέκτορας Νομικής στο ΔΠΘ, Δημήτρης Τσαραπατσάνης, λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, Αγκαθα Καρρά, αντιπρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, Δημήτρης Αναστασόπουλος, δικηγόρος, Φώτης Κωτσής, δικηγόρος, Χρήστος Μαρκογιαννάκης, δικηγόρος και συγγραφέας, Διονύσης Αρτεμάκης, αξιωματικός ΠΝ.
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ - ΜΑΡΙΑ ΨΑΡΑ
bidelas@pegasus.gr
Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015
Ο δικός μας Σπύρος κινδυνεύει να εκτελεστεί στό Μπουρούντι γιατί σαν αστυνομικός αρνήθηκε να ασκήσει βία κατά διαδηλωτών
Κραυγή αγωνίας από το Μπουρούντι: Έλληνας υπήκοος κινδυνεύει με εκτέλεση
Ο Σπύρος σπούδασε στην Αθήνα, είναι Έλληνας υπήκοος και εγκλωβίστηκε στη δίνη του εμφυλίου στο Μπουρούντι. Συνελήφθη, βασανίστηκε και κρατείται στις φυλακές. Συγκλονίζει η επιστολή του προς την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση
news247
Αύγουστος 05 2015 09:31
Τη χειρόγραφη επιστολή ενός αξιωματικού της μπουρουντιανής αστυνομίας, ο οποίος βρίσκεται φυλακισμένος στη Μουραμούγια της Αφρικής από τις 27 Ιουνίου, δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Έθνος.
Η επιστολή είναι γραμμένη σε άψογα ελληνικά, καθώς ο αποστολές είναι απόφοιτος της Ελληνικής Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και κάτοχος της ελληνικής υπηκοότητας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα απέκτησε το όνομα Σπύρος και είναι Έλληνας πολίτης εδώ και πολλά χρόνια.
Κάποια στιγμή εγκαταστάθηκε στο Μπουρούντι της Αφρικής, έγινε αξιωματικός της Αστυνομίας, παντρεύτηκε μια δικηγόρο και μαζί απέκτησαν μια κόρη που είναι σήμερα 3,5 ετών.
Το Μπουρούντι βρίσκεται τους τελευταίους μήνες σε πολιτική κρίση με εμφύλιο πόλεμο, ταραχές και δολοφονίες.
Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα (με τη μπλε στολή στη φωτογραφία) βρέθηκε στη δίνη του κυκεώνα κατά τη διάρκεια των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων. Ως υπαρχηγός του τμήματος Επιχειρήσεων δέχθηκε εντολές και αφόρητες πιέσεις να προβεί σε χρήση εκτεταμένης βίαιης καταστολής των διαδηλωτών, ακόμα και σε δολοφονικές ενέργειες.
Αντιστάθηκε σθεναρά, συνελήφθη και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.
"Βρίσκομαι φυλακισμένος αποκλειστικά και μόνο λόγω τς εναντίωσής μου να κάνω χρήση βίας και να προβώ σε δολοφονίες άμαχων διαδηλωτών. Η ζωή μου βρίσκεται σε άμεσο και αναπότρεπτο κίνδυνο εντός των φυλακών" γράφει ο ίδιος στην επιστολή που συνέταξε από το κελί του στη φυλακή προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης της Ελλάδας, καθώς και με τον Έλληνα Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά, που έχει ασχοληθεί με το θέμα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μπουρούντι.
Ως Έλληνας πολίτης, απευθύνει δραματική έκκληση για νόμιμη παρέμβαση.
Βασανιστήρια
"Επί δέκα ολόκληρες ημέρες υποβλήθηκα σε φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια, με σκοπό τον εξαναγκασμό μου σε απόσπαση δήθεν ομολογίας. Στις 8 Ιουλίου οδηγήθηκα στις φυλακές της Muramvya με την ψευδή και ανυπόστατη κατηγορία της "απόπειρας πραξικοπήματος", που επισείει εξοντωτικές ποινές. Βρίσκομαι στην άνω φυλακή υπό άθλιες και φρικτές συνθήκες κράτησης. Έχω δικαιολογημένους φόβους ότι δεν θα τύχω δίκαιης δίκης", αναφέρει ο Σπύρος σε άλλο σημείο της επιστολής του.
Οι δικηγόροι του στη Ευρώπη βρίσκουν απολύτως δικαιολογημένους τους φόβους του.
"Η απελευθέρωσή του πρέπει να είναι άμεση και χωρίς όρους. Τα ευρωπαικά όργανα πρέπει να εξαντλήσουν τα όρια των αρμοδιοτήτων τους για να διασφαλίσουν τη νομιμότητα, όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο μπουρουντιανό λαό, που εναντιώνεται στο καθεστώς" εξηγούν στο Έθνος οι κ.κ. Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης.
Πηγή: Έθνος
Γνώρισα τον Σπύρο την Μεγάλη Εβδομάδα του 2014 στό μοναστήρι της Παναγίας Χρυσοπηγής, στο Πολυδένδρι. Είχε έλθει στην Ελλάδα με το παιδί του και την σύζυγό του για ένα πρόβλημα υγείας του παιδιού. Ειναι νομικός και συμμετείχε στίς διαπραγματέυσεις για τό τέλος του αιματηρού εμφυλίου στό Μπουρούντι. Μετά από θητεία στό ναυτικό τού Μπουρούντι (στην λίμνη Βικτώρια), έγινε αξιωματικός της αστυνομίας. Ευαίσθητος άνθρωπος, εξαιρετικής ευφυίας, πληρώνει τό τίμημα της ανθρωπιάς του καί σηκώνει τον Σταυρό της θυσίας γιά τον πλησίον, σαν πραγματικός μάρτυρας της πίστης μας. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΑΔΥΝΑΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ !!
Γ.Π.
Ο Σπύρος σπούδασε στην Αθήνα, είναι Έλληνας υπήκοος και εγκλωβίστηκε στη δίνη του εμφυλίου στο Μπουρούντι. Συνελήφθη, βασανίστηκε και κρατείται στις φυλακές. Συγκλονίζει η επιστολή του προς την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση
news247
Αύγουστος 05 2015 09:31
Τη χειρόγραφη επιστολή ενός αξιωματικού της μπουρουντιανής αστυνομίας, ο οποίος βρίσκεται φυλακισμένος στη Μουραμούγια της Αφρικής από τις 27 Ιουνίου, δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Έθνος.
Η επιστολή είναι γραμμένη σε άψογα ελληνικά, καθώς ο αποστολές είναι απόφοιτος της Ελληνικής Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και κάτοχος της ελληνικής υπηκοότητας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα απέκτησε το όνομα Σπύρος και είναι Έλληνας πολίτης εδώ και πολλά χρόνια.
Κάποια στιγμή εγκαταστάθηκε στο Μπουρούντι της Αφρικής, έγινε αξιωματικός της Αστυνομίας, παντρεύτηκε μια δικηγόρο και μαζί απέκτησαν μια κόρη που είναι σήμερα 3,5 ετών.
Το Μπουρούντι βρίσκεται τους τελευταίους μήνες σε πολιτική κρίση με εμφύλιο πόλεμο, ταραχές και δολοφονίες.
Ο Σπύρος Χαγκαμπιμάνα (με τη μπλε στολή στη φωτογραφία) βρέθηκε στη δίνη του κυκεώνα κατά τη διάρκεια των αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων. Ως υπαρχηγός του τμήματος Επιχειρήσεων δέχθηκε εντολές και αφόρητες πιέσεις να προβεί σε χρήση εκτεταμένης βίαιης καταστολής των διαδηλωτών, ακόμα και σε δολοφονικές ενέργειες.
Αντιστάθηκε σθεναρά, συνελήφθη και υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια.
"Βρίσκομαι φυλακισμένος αποκλειστικά και μόνο λόγω τς εναντίωσής μου να κάνω χρήση βίας και να προβώ σε δολοφονίες άμαχων διαδηλωτών. Η ζωή μου βρίσκεται σε άμεσο και αναπότρεπτο κίνδυνο εντός των φυλακών" γράφει ο ίδιος στην επιστολή που συνέταξε από το κελί του στη φυλακή προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης της Ελλάδας, καθώς και με τον Έλληνα Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά, που έχει ασχοληθεί με το θέμα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μπουρούντι.
Ως Έλληνας πολίτης, απευθύνει δραματική έκκληση για νόμιμη παρέμβαση.
Βασανιστήρια
"Επί δέκα ολόκληρες ημέρες υποβλήθηκα σε φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια, με σκοπό τον εξαναγκασμό μου σε απόσπαση δήθεν ομολογίας. Στις 8 Ιουλίου οδηγήθηκα στις φυλακές της Muramvya με την ψευδή και ανυπόστατη κατηγορία της "απόπειρας πραξικοπήματος", που επισείει εξοντωτικές ποινές. Βρίσκομαι στην άνω φυλακή υπό άθλιες και φρικτές συνθήκες κράτησης. Έχω δικαιολογημένους φόβους ότι δεν θα τύχω δίκαιης δίκης", αναφέρει ο Σπύρος σε άλλο σημείο της επιστολής του.
Οι δικηγόροι του στη Ευρώπη βρίσκουν απολύτως δικαιολογημένους τους φόβους του.
"Η απελευθέρωσή του πρέπει να είναι άμεση και χωρίς όρους. Τα ευρωπαικά όργανα πρέπει να εξαντλήσουν τα όρια των αρμοδιοτήτων τους για να διασφαλίσουν τη νομιμότητα, όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο μπουρουντιανό λαό, που εναντιώνεται στο καθεστώς" εξηγούν στο Έθνος οι κ.κ. Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης.
Πηγή: Έθνος
Γνώρισα τον Σπύρο την Μεγάλη Εβδομάδα του 2014 στό μοναστήρι της Παναγίας Χρυσοπηγής, στο Πολυδένδρι. Είχε έλθει στην Ελλάδα με το παιδί του και την σύζυγό του για ένα πρόβλημα υγείας του παιδιού. Ειναι νομικός και συμμετείχε στίς διαπραγματέυσεις για τό τέλος του αιματηρού εμφυλίου στό Μπουρούντι. Μετά από θητεία στό ναυτικό τού Μπουρούντι (στην λίμνη Βικτώρια), έγινε αξιωματικός της αστυνομίας. Ευαίσθητος άνθρωπος, εξαιρετικής ευφυίας, πληρώνει τό τίμημα της ανθρωπιάς του καί σηκώνει τον Σταυρό της θυσίας γιά τον πλησίον, σαν πραγματικός μάρτυρας της πίστης μας. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΑΔΥΝΑΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ !!
Γ.Π.
Τρίτη 16 Ιουνίου 2015
Η Παγκόσμια Ημέρα Γιόγκα, το Φεστιβάλ των Χρωμάτων και το θερινό ηλιοστάσιο
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο "ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ"
Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας
Την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, ημέρα εορτασμού από μάγους, αποκρυφιστές και σατανιστές επέλεξαν για να εορτάζουν και την «Παγκόσμια Ημέρα Γιόγκα». Σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ (Δεκεμβρίου 2014), η 21η Ιουνίου ανακηρύσσεται ως «Διεθνής Ημέρα της Γιόγκα». Η απόφαση ελήφθη με την αιτιολογία ότι «η γιόγκα εξασφαλίζει μιαολιστική προσέγγιση στην υγεία και την ευημερία», και μάλιστα υποστήριξαν ότι είναι «ωφέλιμη για την υγεία του παγκόσμιου πληθυσμού»! Ωστόσο, το περιεχόμενο της αιτιολογίας αυτής έρχεται σε αντίθεση τόσο με την Ορθόδοξη Χριστιανική θεώρηση, όσο και με τα επιστημονικά δεδομένα.
Η λεγόμενη ολιστική θεώρηση, στην οποία βασίζεται η γιόγκα, αποτελεί διδασκαλία αποκρυφιστικών και παραθρησκευτικών ομάδων, σύμφωνα με ειδικές Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας. Οι Συνδιασκέψεις αυτές, που απαρτίζονται από ειδικούς -εκπροσώπους από όλες τις Ορθόδοξες χώρες- έχουν επανειλημμένως ασχοληθεί με τη γιόγκα και τους πνευματικούς κινδύνους της. Τη γιόγκα βρίσκει κανείς ακόμα και στη διεθνή βιβλιογραφία για τις σέκτες, αλλά και στις εκτενείς αναφορές της Miviludes (της Γαλλικής Διυπουργικής Επιτροπής Επαγρύπνησης και Αγώνα εναντίον των Σεκτών), η οποία την εντάσσει και στο Φάκελο με τους κινδύνους για την υγεία.
Υπενθυμίζουμε ότι η γιόγκα παρουσιάζεται ως γυμναστική, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μία από τις 6 σχολές του Ινδουισμού. Ο τρόπος με τον οποίο προωθείται μέσω του εορτασμού της «Παγκόσμιας Ημέρας Γιόγκα» (με το σλόγκαν «Γιόγκα για Αρμονία και Ειρήνη») είναι παραπλανητικός και αντίκειται στο Σύνταγμα, το οποίο απαγορεύει τον προσηλυτισμό. Η γιόγκα αποτελεί θρησκευτική πρακτική των ανατολικών θρησκειών, για αυτό και η ιδιότητα του Ορθόδοξου Χριστιανού είναι εντελώς ασυμβίβαστη με την άσκηση της γιόγκα ή τη συμμετοχή σε οποιοδήποτε εορτασμό, φεστιβάλ, ή εργαστήριο γιόγκα.
Ο όρος «γιόγκα» προέρχεται από τη σανσκριτική ρίζα «yuj» (γιουτζ) και σημαίνει «ένωση της ψυχής με την Υπερψυχή, το Θεό». Η γιόγκα αποτελείεξωχριστιανική πρακτική, η οποία δεν μπορεί να αποκοπεί από το θρησκευτικό της υπόβαθρο, και η οποία κρύβει πνευματικούς, σωματικούς και ψυχικούς κινδύνους. Οι πνευματικοί κίνδυνοι είναι : α) ο κίνδυνος να δράσει η γιόγκα ωςγέφυρα, η οποία θα οδηγήσει ανύποπτους Χριστιανούς στις ανατολικές θρησκείες και τον αποκρυφισμό και β) οι σοβαροί κίνδυνοι από το άνοιγμα στον αποκρυφισμό, όπως επισημαίνονται και από τους ίδιους τους γκουρού, αλλά και από επιστήμονες-μελετητές.
Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιους από τους καταγεγραμμένους κινδύνους:
- «προσωρινή ή μόνιμη απώλεια λογικής»[1]
- «ανάρμοστα και ασύνδετα συναισθηματικά ξεσπάσματα, τινάγματα μυών, σπασμοί, ψευδαισθήσεις»[2]
- «τρομακτικά οράματα»[3]
- «διανοητική σύγχυση»[4]
- «ψύχωση»[4]
- «επιληψία και άλλες ακούσιες σωματικές κινήσεις»[4]
- «στρες»[4]
- «κατάθλιψη»[4]
- «ακανόνιστη αναπνοή»[4]
- «ανήθικη συμπεριφορά»[4]
- «μυοσκελετικά προβλήματα»[5]
- «σωματικοί τραυματισμοί»[6]
- «γαστρικά προβλήματα»[6]
- «εσωτερικές αιμορραγίες»[6]
- «προσωρική απώλεια της όρασης»[6]
- «ψευδο-ψύχωση»[6]
- «κρίσεις πανικού»[6]
- «αγωνία»[6]
- «φονικές παρορμήσεις»[6]
- «κίνδυνος διαχωρισμού των σπονδυλικών αρτηριών στην αυχενική μοίρα»[7], που ενδέχεται να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο
- «καταστροφή του νευρικού συστήματος»[8]
Να τονιστεί εκ νέου[9] ότι η ίδια η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα αποτρέπει από τη γιόγκα τα παιδιά, αλλά και τις εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πιθανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα». Επίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, αλλά και η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα τονίζουν τους σωματικούς κινδύνους που συνεπάγεται η γιόγκα, ιδιαίτερα για τα παιδιά κάτω των 16 ετών[10]. Και όμως στον προσεχή εορτασμό της «Παγκόσμιας Ημέρας Γιόγκα», η οποία θα λάβει χώρα και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, διαφημίζονται εργαστήρια γιόγκα για παιδιά, εφήβους και εγκύους. Αυτό δεν είναι μόνο επικίνδυνο, αλλά και αντισυνταγματικό, καθότι το Ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο υπερτερεί των αποφάσεων του ΟΗΕ, επισημαίνει ότι «Το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας».[11]
Παράλληλα, στα πλαίσια της μαζικής προώθησης της γιόγκα, γίνονται αυτή την περίοδο και διάφορες εκδηλώσεις «Γέλιου», οι οποίες δεν είναι απλές εκδηλώσεις χαράς και γέλιου, αλλά αποτελούν και αυτές μορφή γιόγκα -τη γνωστή ως «Γιόγκα Γέλιου»[12]- με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Επιπροσθέτως, θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους πιστούς Χριστιανούς, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, ότι το προσεχές «Φεστιβάλ Χρωμάτων» («Colour Day Festival») δεν αποτελεί απλή γιορτή χρωμάτων, αλλά Ινδουιστικό θρησκευτικό φεστιβάλ, το γνωστό ως «Holi». Στην Ελληνική ιστοσελίδα του φεστιβάλ διαβάζουμε ότι πρόκειται για «διάσημη θρησκευτική γιορτή στην Ινδία», η οποία «γιορτάζεται με ευλάβεια εδώ και χιλιάδες χρόνια». Κανείς δεν μας πληροφόρησε όμως στην Ελλάδα, για την πραγματική ταυτότητα αυτού του φεστιβάλ. Το φεστιβάλ αυτό γίνεται προς τιμή του Κρίσνα, και κατά τη διάρκειά του αναβιώνεται με τελετουργικό τρόπο η Ινδουιστική ιστορία της δαιμόνισσας Holika[13].
Ως πιστοί Χριστιανοί οφείλουμε, όχι μόνο να απέχουμε πλήρως από όλα τα προαναφερθέντα, αλλά και να ενημερώνουμε και να διαμαρτυρόμεθα με Ορθόδοξο τρόπο. Σε εποχές ύπουλου, κρυμμένου προσηλυτισμού και ανατροπής των αιώνιων αξιών, οι Χριστιανοί καλούνται να γρηγορούν, να προσεύχονται, να μη «συσχηματίζονται» και να πολεμούν με όπλα πνευματικά. Έχουμε χρέος να το κάνουμε αν δεν θέλουμε να βρεθούμε αναπολόγητοι.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1]. Σύμφωνα με τον Γκουρού Ραζνίς
[2]. Singer Thaler Margaret, Cults in Our Midst -The Continuing Fight Against their Hidden Menace, John Wiley, 2003, κεφ.6
[3]. Σύμφωνα με τον Γκουρού Μουκτανάντα
[5]. T. Matsushita, T. Oka, A large-scale survey of adverse events experienced in yoga classes, BioPsychoSocial Medicine 2015, 9:9 και αλλού
[7]. Caso V, Paciaroni M, Bogousslavsky J (2005). "Environmental factors and cervical artery dissection". Front Neurol Neurosci 20: 44–53.
[9]. Βλέπε σχετικό άρθρο: www.imglyfadas.gr
[10]. www.americanyogaassociation.org/general.html
[11]. Άρθρο 21 Παράγραφος 3
[12]. Hasyayoga
Σάββατο 25 Απριλίου 2015
π. Γρηγόριος Γρηγοριάτης «Τα αίτια της μικρασιατικής καταστροφής και του ξεριζωμού»
Ομιλία που έγινε τη προηγούμενη Κυριακή με θέμα: «Τα αίτια της Μικρασιατικής καταστροφής και του ξεριζωμού» από τον Αγιορείτη Ιερομάναχο Γρηγόριο Γρηγοριάτη στο Μακεδονία Παλλάς στην εκδήλωση που διοργάνωσαν Τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων και του Συλλόγου Σανταίων Θεσσαλονίκης «Η Επτάκωμος Σάντα»
Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΕΞΙΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Α. Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ Μ. ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥΡΚΙΑ
ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ
Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΤΟ 1880 - 1923
ΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
ΛΥΣΙΣ ΑΠΟΡΙΩΝ γιατί ο Θεός το επέτρεψε...
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αξίζει το κόπο να δημοσιευτεί γιατί αναλύει το θέμα απο όλες τις σκοπιές. Κυρίως την θεολογική. Θα λέγαμε πως είπε αλήθειες που προκαλούν. Ανέφερε τη στάση του Καποδίστρια και την περίεργη πολιτική της φιλικής εταιρείας.....
(Από τα "Άπαντα Ορθοδοξίας")
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014
Αντέχουμε τον σκληρό πυρήνα των λόγων του Χριστού; Γιά να δούμε λοιπόν...
«Είπεν ο Κύριος∙ Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως…Πλην αγαπάτε τους εχθρούς υμών».
Αν είναι κάποιος πολύ ενάρετος άνθρωπος, θέλει να τον σέβονται, να τον εκτιμούν, να τον αγαπούν κλπ, άρα πρέπει κι αυτός να σέβεται, να εκτιμά, να αγαπά, κλπ. Αυτό έιναι σχετικά εύκολο.
Αλλά, εγώ που είμαι χαμένο κορμί, μέσα στό μαύρο μου το χάλι, θέλω τα ακόλουθα:
Θέλω όταν κάνω τό κακό στόν άλλον, να με συγχωρούν. Αυτό πρέπει να κάνω καί σε αυτόν που κάνει το κακό σε εμένα..
Θέλω όταν αμαρτάνω, να μη με κρίνουν αυστηρά αλλά να είναι οι άλλοι μιά αγκαλιά γιά μένα, όπως είναι ο Χριστός. Αυτό πρέπει να κάνω και στούς άλλους.
Θέλω όταν δανείζομαι χρήματα και δεν μπορώ να τα επιστρέψω, να με καταλαβαίνουν. Αυτό πρέπει να κάνω και στούς άλλους.
Θέλω όταν απατώ την γυναίκα μου και με ανακαλύπτει, να με συγχωρέσει. Αυτό πρέπει να κάνω και εγω στην γυναίκα μου εαν με απατήσει.
Θέλω αν κάνω φόνο, να με κρίνουν με κατανόηση και αγάπη. Αυτό πρέπει να κάνω και εγώ γιά τους φονιάδες.
Θέλω όταν κλέβω τόν άλλον και με ανακαλύπτει να μου φερθεί με αγάπη και κατανόηση. Αυτό πρέπει να κάνω και γι αυτούς που με κλέβουν.
Θέλω όταν καταπατώ το χωράφι τού διπλανού μου να μην αντιδράσει, αλλά να προσεύχεται με πόνο για μένα για να καταλάβω το σφάλμα μου. Αρα, αυτό πρέπει να κάνω γι αυτούς πού καταπατούν το χωράφι μου.
Θέλω όταν βιάζω και κακοποιώ την κόρη του άλλου, όταν με συλλάβουν να μου δώσουν μιά ευκαιρία να ξαναγίνω άνθρωπος και να μην με καταριούνται. Αυτό πρέπει να κάνω κι εγώ για τούς βιαστές τής κόρης μου.
Θέλω όταν από φανατισμό και πλάνη κόβω καρωτίδες και κεφάλια μπροστά στίς κάμερες, κάποιος να προσεύχεται και για μένα και να μην με ταυτίζουν με το έγκλημά μου. Αυτό πρέπει να κάνω και εγώ γιά τους μουσουλμάνους αποκεφαλιστές.
Θέλω, επίσης, εάν είμαι ιερέας και είμαι κίναιδος, να μην με απεχθάνεται το εκκλησίασμα, αλλά να προσεύχεται για μένα . Αυτό, λοιπόν πρέπει και εγώ να κάνω για τούς κίναιδους ιερείς.
Θέλω, εάν είμαι ο ΓΑΠ, ο Σαμαράς, ο Παπακωνσταντίνου, ο Άκης, ο Κασιδιάρης, ο Στάλιν και ο Χίτλερ, πίσω από τα εγκλήματα τις απάτες και τίς αποτυχίες μου να μην με ταυτίζουν με τις αμαρτίες μου αλλά να με βλέπουν όπως ο Χριστός και η μάνα μου και ο πατέρας μου: Μέ αγωνία γιά την σωτηρία μου και όχι σαν αποδιοπομπαίο τράγο. Αρα, αυτό πρέπει να κάνω και εγώ για τον καθένα από τούς προαναφερθέντες..
Αντέχουμε; Δέν ξέρω οι ενάρετοι τί κάνουν, αλλά εμείς τα χαμένα κορμιά, δεν αντέχουμε να βαστάξουμε κάτι τέτοιο, παρά μόνον με την Χάρι και την δύναμη τού Ιησού Χριστού, όπως είπε σήμερα ο πνευματικός μου π. Εφραίμ Παναούσης. Τόνισε επίσης, πως καλό είναι να παραδεχόμαστε ενώπιον του Κυρίου αυτό πού δεν μπορούμε εμείς να κάνουμε, και να το ζητούμε επίμονα από Αυτόν, την μητέρα Του, την Κυρία Θεοτόκο μας και από τούς Αγίους μας, στίς προσευχές μας
Δόξα τω Θεώ.... Γιά εμας, τα χαμένα κορμιά σταυρώθηκε... Γιά να μην μας κρίνει και μας σταυρώσει Εκείνος, αλλά, αντίθετα, γιά να μας σώσει πλησιάζοντάς μας με την Αγάπη του.
«Ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ’ ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού» (Ιωάν. γ' 17)
Καί ενώ Εκείνος μάς αγκάλιασε με την παρουσία Του ανάμεσά μας, εμείς, σάν τα κακομαθημένα καί δύστροπα παιδιά, τού ανταποδώσαμε γροθιές, κλωτσιές και Σταύρωση. Καί εκείνος, δεν μας ανταπέδωσε τό κακό πού τού κάναμε, δέν μας έκρινε, δεν μας σταύρωσε, μόνο και μόνο για να μήν εκβιάσει την ελευθερία μας, για να μας δώσει χρόνο και παράδειγμα μεταστροφής, τρόπου ζωής και συμπεριφοράς πού οδηγεί στόν Ουρανό: Αυταπάρνηση, συγχώρεση και Σταύρωση του θελήματός μας μπροστά στήν αρρώστια και τήν επιθετικότητα τού αδελφού μας.
Ιω. 3,13 "καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ." Δηλ: Τόν δρόμο για τόν Ουρανό, δεν μπορείτε να τον φαντασθείτε και να τον επινοήσετε εσείς, γιατί είναι κάτι αναπάντεχο, πού δεν μπόρεσαν να το σκεφτούν και οι καλύτεροι φιλόσοφοί σας. Αυτό τον δρόμο, θα σάς τον δείξω Εγώ, ο Υιός και Λόγος τού Θεού, τό ενανθρωπήσαν δεύτερο προσωπο της Αγίας Τριάδος. Γιατί ποτέ σας δέν σκεφτήκατε πως ο δρόμος πού οδηγεί πρός τόν Ουρανό είναι ένας Σταυρός για τόν εγωισμό τού καθενός.
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34).
Αυτό δυσκολευόμαστε να τό χωνέψουμε 2000 χρόνια μετά από την σταύρωσή Του. Γυροφέρνουμε στό θέμα, αλλά τόν σκληρό πυρήνα δεν τολμούμε να τον ακουμπήσουμε. Τόν υποβαθμίζουμε, τον απονευρώνουμε και τον φέρνουμε στά μέτρα μας, γιατί τόν φοβόμαστε. Οποιος όμως, αποφασίσει να ζητήσει από τον Χριστό να τού μάθει να απαρνείται τον εαυτό του και να Σταυρώνεται, τότε, ΜΟΝΟΝ ΤΟΤΕ, ξεκλειδώνει ο Ουρανός. Κι αρχίζουν και γίνονται θαύματα...
"Η Βασιλεία τών Ουρανών δεν είναι Βασιλεία αναμαρτήτων, αλλά είναι Βασιλεία Εσταυρωμένων"
Αυτή είναι η θέση των Πατέρων για το μυστήριο τής Σταύρωσης, και καμία σχέση δεν έχει με τίς νομικές ερμηνείες των λατίνων περί ικανοποίησης της θείας δικαιοσύνης.
Τό μυστήριο τού Σταυρού, είναι τό μυστήριο της αποδοχής του Άλλου, όπως είναι, σ'όποιο χάλι παθητικό ή επιθετικό κι άν βρίσκεται, προκειμένου να μην του ανταποδώσω τό κακό έστω κι αν αυτό μου κοστίσει την κακοποίησή μου. Αυτό λέει στην υπογραμμισμένη επικεφαλίδα ο Χριστός..
Η Αγάπη πού οδηγεί στόν ουρανό, δεν είναι μόνον γλυκερό συναίσθημα και χαϊδολογήματα, αλλά είναι θυσιαστική αυταπάρνηση, όπως αναλύει σε αυτήν την θαυμάσια ομιλία για τον δρόμο του Σταυρού, ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος. Είναι η τέχνη να αγαπάς όταν τελειώνουν πιά οι γλύκες και τα χαϊδολογήματα..
Καί μετά από αυτό, είναι δυνατόν να μην πεθάνουμε από αγάπη γιά έναν ΤΕΤΟΙΟ Θεό;..
Αν είναι κάποιος πολύ ενάρετος άνθρωπος, θέλει να τον σέβονται, να τον εκτιμούν, να τον αγαπούν κλπ, άρα πρέπει κι αυτός να σέβεται, να εκτιμά, να αγαπά, κλπ. Αυτό έιναι σχετικά εύκολο.
Αλλά, εγώ που είμαι χαμένο κορμί, μέσα στό μαύρο μου το χάλι, θέλω τα ακόλουθα:
Θέλω όταν κάνω τό κακό στόν άλλον, να με συγχωρούν. Αυτό πρέπει να κάνω καί σε αυτόν που κάνει το κακό σε εμένα..
Θέλω όταν αμαρτάνω, να μη με κρίνουν αυστηρά αλλά να είναι οι άλλοι μιά αγκαλιά γιά μένα, όπως είναι ο Χριστός. Αυτό πρέπει να κάνω και στούς άλλους.
Θέλω όταν δανείζομαι χρήματα και δεν μπορώ να τα επιστρέψω, να με καταλαβαίνουν. Αυτό πρέπει να κάνω και στούς άλλους.
Θέλω όταν απατώ την γυναίκα μου και με ανακαλύπτει, να με συγχωρέσει. Αυτό πρέπει να κάνω και εγω στην γυναίκα μου εαν με απατήσει.
Θέλω αν κάνω φόνο, να με κρίνουν με κατανόηση και αγάπη. Αυτό πρέπει να κάνω και εγώ γιά τους φονιάδες.
Θέλω όταν κλέβω τόν άλλον και με ανακαλύπτει να μου φερθεί με αγάπη και κατανόηση. Αυτό πρέπει να κάνω και γι αυτούς που με κλέβουν.
Θέλω όταν καταπατώ το χωράφι τού διπλανού μου να μην αντιδράσει, αλλά να προσεύχεται με πόνο για μένα για να καταλάβω το σφάλμα μου. Αρα, αυτό πρέπει να κάνω γι αυτούς πού καταπατούν το χωράφι μου.
Θέλω όταν βιάζω και κακοποιώ την κόρη του άλλου, όταν με συλλάβουν να μου δώσουν μιά ευκαιρία να ξαναγίνω άνθρωπος και να μην με καταριούνται. Αυτό πρέπει να κάνω κι εγώ για τούς βιαστές τής κόρης μου.
Θέλω όταν από φανατισμό και πλάνη κόβω καρωτίδες και κεφάλια μπροστά στίς κάμερες, κάποιος να προσεύχεται και για μένα και να μην με ταυτίζουν με το έγκλημά μου. Αυτό πρέπει να κάνω και εγώ γιά τους μουσουλμάνους αποκεφαλιστές.
Θέλω, επίσης, εάν είμαι ιερέας και είμαι κίναιδος, να μην με απεχθάνεται το εκκλησίασμα, αλλά να προσεύχεται για μένα . Αυτό, λοιπόν πρέπει και εγώ να κάνω για τούς κίναιδους ιερείς.
Θέλω, εάν είμαι ο ΓΑΠ, ο Σαμαράς, ο Παπακωνσταντίνου, ο Άκης, ο Κασιδιάρης, ο Στάλιν και ο Χίτλερ, πίσω από τα εγκλήματα τις απάτες και τίς αποτυχίες μου να μην με ταυτίζουν με τις αμαρτίες μου αλλά να με βλέπουν όπως ο Χριστός και η μάνα μου και ο πατέρας μου: Μέ αγωνία γιά την σωτηρία μου και όχι σαν αποδιοπομπαίο τράγο. Αρα, αυτό πρέπει να κάνω και εγώ για τον καθένα από τούς προαναφερθέντες..
Αντέχουμε; Δέν ξέρω οι ενάρετοι τί κάνουν, αλλά εμείς τα χαμένα κορμιά, δεν αντέχουμε να βαστάξουμε κάτι τέτοιο, παρά μόνον με την Χάρι και την δύναμη τού Ιησού Χριστού, όπως είπε σήμερα ο πνευματικός μου π. Εφραίμ Παναούσης. Τόνισε επίσης, πως καλό είναι να παραδεχόμαστε ενώπιον του Κυρίου αυτό πού δεν μπορούμε εμείς να κάνουμε, και να το ζητούμε επίμονα από Αυτόν, την μητέρα Του, την Κυρία Θεοτόκο μας και από τούς Αγίους μας, στίς προσευχές μας
Δόξα τω Θεώ.... Γιά εμας, τα χαμένα κορμιά σταυρώθηκε... Γιά να μην μας κρίνει και μας σταυρώσει Εκείνος, αλλά, αντίθετα, γιά να μας σώσει πλησιάζοντάς μας με την Αγάπη του.
«Ου γαρ απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον ίνα κρίνη τον κόσμον, αλλ’ ίνα σωθή ο κόσμος δι’ αυτού» (Ιωάν. γ' 17)
Καί ενώ Εκείνος μάς αγκάλιασε με την παρουσία Του ανάμεσά μας, εμείς, σάν τα κακομαθημένα καί δύστροπα παιδιά, τού ανταποδώσαμε γροθιές, κλωτσιές και Σταύρωση. Καί εκείνος, δεν μας ανταπέδωσε τό κακό πού τού κάναμε, δέν μας έκρινε, δεν μας σταύρωσε, μόνο και μόνο για να μήν εκβιάσει την ελευθερία μας, για να μας δώσει χρόνο και παράδειγμα μεταστροφής, τρόπου ζωής και συμπεριφοράς πού οδηγεί στόν Ουρανό: Αυταπάρνηση, συγχώρεση και Σταύρωση του θελήματός μας μπροστά στήν αρρώστια και τήν επιθετικότητα τού αδελφού μας.
Ιω. 3,13 "καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ." Δηλ: Τόν δρόμο για τόν Ουρανό, δεν μπορείτε να τον φαντασθείτε και να τον επινοήσετε εσείς, γιατί είναι κάτι αναπάντεχο, πού δεν μπόρεσαν να το σκεφτούν και οι καλύτεροι φιλόσοφοί σας. Αυτό τον δρόμο, θα σάς τον δείξω Εγώ, ο Υιός και Λόγος τού Θεού, τό ενανθρωπήσαν δεύτερο προσωπο της Αγίας Τριάδος. Γιατί ποτέ σας δέν σκεφτήκατε πως ο δρόμος πού οδηγεί πρός τόν Ουρανό είναι ένας Σταυρός για τόν εγωισμό τού καθενός.
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34).
Αυτό δυσκολευόμαστε να τό χωνέψουμε 2000 χρόνια μετά από την σταύρωσή Του. Γυροφέρνουμε στό θέμα, αλλά τόν σκληρό πυρήνα δεν τολμούμε να τον ακουμπήσουμε. Τόν υποβαθμίζουμε, τον απονευρώνουμε και τον φέρνουμε στά μέτρα μας, γιατί τόν φοβόμαστε. Οποιος όμως, αποφασίσει να ζητήσει από τον Χριστό να τού μάθει να απαρνείται τον εαυτό του και να Σταυρώνεται, τότε, ΜΟΝΟΝ ΤΟΤΕ, ξεκλειδώνει ο Ουρανός. Κι αρχίζουν και γίνονται θαύματα...
"Η Βασιλεία τών Ουρανών δεν είναι Βασιλεία αναμαρτήτων, αλλά είναι Βασιλεία Εσταυρωμένων"
Αυτή είναι η θέση των Πατέρων για το μυστήριο τής Σταύρωσης, και καμία σχέση δεν έχει με τίς νομικές ερμηνείες των λατίνων περί ικανοποίησης της θείας δικαιοσύνης.
Τό μυστήριο τού Σταυρού, είναι τό μυστήριο της αποδοχής του Άλλου, όπως είναι, σ'όποιο χάλι παθητικό ή επιθετικό κι άν βρίσκεται, προκειμένου να μην του ανταποδώσω τό κακό έστω κι αν αυτό μου κοστίσει την κακοποίησή μου. Αυτό λέει στην υπογραμμισμένη επικεφαλίδα ο Χριστός..
Η Αγάπη πού οδηγεί στόν ουρανό, δεν είναι μόνον γλυκερό συναίσθημα και χαϊδολογήματα, αλλά είναι θυσιαστική αυταπάρνηση, όπως αναλύει σε αυτήν την θαυμάσια ομιλία για τον δρόμο του Σταυρού, ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος. Είναι η τέχνη να αγαπάς όταν τελειώνουν πιά οι γλύκες και τα χαϊδολογήματα..
Καί μετά από αυτό, είναι δυνατόν να μην πεθάνουμε από αγάπη γιά έναν ΤΕΤΟΙΟ Θεό;..
Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014
Τελευταίες αποκαλύψεις τού γέροντος Εφραίμ τής Αριζόνας…"...Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της..."
ΑΠΟ ΤΟ "ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ"
"...Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της..."
Μάϊος 2014, Αριζόνα
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βλέπετε την φωτογραφία αυτή του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή. Είχα μεγάλο Γέροντα, ήταν πυρ – πυρ, άνθρωπος φαινόμενο. Όλο τα επουράνια σκέπτονταν, μ’ αυτά ζούσε.Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απέξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, « αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».
Συνομιλήτρια: Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς ( ..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας. Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, μετά από τόσα χρόνια αγώνα, τι σας έμεινε μέσα στη ψυχή σας;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα , περνώντας τα χρόνια , είδα στη πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος. Η ζωή μου ήταν κόπος και πόνος, με την φτώχεια, με τους Γερμανούς, με την πείνα στη κατοχή, με τους πειρασμούς και τις θλίψεις στα μοναστήρια. Μεγάλος αγώνας. Μόνο το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας μ’ έβγαλε πέρα. Όποιος άνθρωπος δεν λέγει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.
Συνομιλήτρια: Δηλαδή η ευχή του Χριστού είναι το μέγιστο;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, γιατί είμαστε συνέχεια με τη μνήμη του Χριστού μας. Οι Άγιοι Πατέρες φωτίστηκαν και μας άφησαν αυτές τις προσευχούλες. Τρία και δύο γράμματα, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς» και «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Δεν είναι να διαβάσουμε εγκυκλοπαίδειες, ούτε πολλά βιβλία. Μ’ αυτές τις δύο προσευχούλες, σωζόμαστε όλοι οι Χριστιανοί. Οι μοναχοί που δεν έχουν τις μέριμνες των κοσμικών, προσεύχονται πολύ και φθάνουν ψηλά. Τους βοηθάει πολύ και η Παναγία μας. Είναι σαν να μιλούν στο αυτί του Χριστού μας, γιατί είναι αφοσιωμένοι στη προσευχή και αυτό είναι το κύριο έργο τους και όποιος έχει το δώρο της προσευχής στη καρδιά του, όταν πεθάνει δεν τον αγγίζουν τα τελώνια. Πηγαίνει μετά τον θάνατό του , κατευθείαν στο Χριστό μας. Δεν έχει εμπόδια, γιατί το όνομα του Χριστού έχει δύναμη. Είναι πυρ ο Θεός.
Συνομιλήτρια: Και οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας είναι δυνατή προσευχή;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, όταν τους λέμε, έχουμε χαρά και φώτιση από την Παναγία μας. Πολύ με βοηθάει η παναγία μας. Με βγάζει από πολλά αδιέξοδα.
Συνομιλήτρια: Σήμερα πάσχουμε από απελπισία και ανυπομονησία.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Η απελπισία είναι πάντα από τον διάβολο και όποιος απελπίζεται χάνει τις δυνάμεις του. Η βάση της ζωής μας είναι η υπομονή. Όταν δεν την έχουμε διαλύεται η ζωή μας.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, ο κόσμος, εμείς, είμαστε σε μια δύσκολη θέση με όλα αυτά που γίνονται και ακούμε. Υπάρχει φόβος.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο. Για σκεφτείτε , αν ένα τάγμα αγγέλων έγιναν δαίμονες και κάνουν τόση ζημιά, τι βοήθεια μας προσφέρουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων. Μια φορά είδα τον Χριστό στο θρόνο του και δίπλα την Παναγία μας και τα τάγματα των αγγέλων και των αγίων. Περιμένανε το νεύμα του Χριστού μας για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα στη νέα κατάσταση. Όταν γεμίζουμε συνεχώς την καρδιά μας με τον Χριστό καθημερινά δυναμώνει η πίστη μας και όλα τα αντιμετωπίζουμε. Η Παναγία μας, παρακαλεί για μας και δέεται συνεχώς, να έχουμε δύναμη και αισιοδοξία.
Συνομιλήτρια: Γέροντα σ’ αυτή την ηλικία που είστε, μπορείτε να προσεύχεσθε όπως πρώτα, ή διαφορετικά;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Προσεύχομαι καλύτερα από πρώτα. Βέβαια δεν έχω την ένταση της προσευχής του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή, αλλά έχω δυνατή προσευχή και αυτό παρηγορεί την ψυχούλα μου, τόσα που πέρασα και περνώ.
Συνομιλήτρια: Πολλές φορές τα άγια λείψανα ευωδιάζουν.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είναι σαν να λένε είμαστε συγγενείς.
Συνομιλήτρια: Ο καρκίνος είναι διάχυτος σήμερα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Οι καρκινοπαθείς είναι μάρτυρες. Προσπαθώ να τους ενισχύω με την προσευχή μου, με τις νουθεσίες και όταν μπορώ τους επισκέπτομαι.
Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι περνούνε σκληρές δοκιμασίες, είτε από την κακία των άλλων, είτε από δικά τους παραπτώματα. Τόσο δύσκολα, σαν να ζουν τη κόλαση εδώ.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όταν ζουν εδώ τη κόλαση .…. και αξιοποιήσουν αυτή τη κατάσταση, με πνευματικά κριτήρια, όταν πεθάνουν δεν θα δικαστούν καθόλου, αλλά θα πάνε , κατευθείαν στην αγκαλιά του Χριστού. Αν όμως δεν αξιοποιήσουν, με πνευματικά κριτήρια, τη κόλαση αυτή, τότε θα βασανίζονται και στην άλλη ζωή. Ήθελα να σας πω κάτι για τον Παράδεισο. Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της. Μία φορά με πήρε ο Κύριος από το χέρι και μου έλεγε « ..εδώ έκανες εκκλησία, εδώ εξομολόγησες και σώθηκε η ψυχή, εδώ παρηγόρησες, εδώ νουθέτησες,.», μου έλεγε δηλαδή τα πάντα και μαζί με αυτό μου έδινε χαρά, συγχρόνως με το λόγο του, Τόσο πολύ χαρά που είπα. Χριστούλη μου, δεν αντέχω άλλο. Δεν αντέχω άλλο. Θα εκραγώ. Να με γυρίσεις πίσω. Και βρέθηκα πάλι στο δωμάτιό μου.
Άλλη φορά στον Παράδεισο, είδα έναν λεβέντη, θαυμάσιο. Είχε δίπλα του ένα άλογο με μια γυριστή ουρά, ωραιότατο. Μέσα μου το ζήλεψα. Ήθελα να το είχα εγώ αυτό το άλογο. Με φωνάζει και μου λέγει, ήτανε κάτι σαν διοικητής. « Να πας να πεις στο στράτευμα, ότι το πίσω μέρος το έχουν αφύλακτο και θα πάνε οι αντάρτες ( οι δαίμονες δηλαδή ) ». Και τρέχω και το λέγω. Και γύρισα τρέχοντας να πω ότι το έκανα. Εκείνος μ’ αγκάλιασε, με φίλησε και ανέβηκε στο άλογό του χαμογελαστός και έφυγε.
Συνομιλήτρια: Δηλαδή Γέροντα, γίνονται πολλά πίσω, που δεν τα πιάνουμε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως. Γι’ αυτό πρέπει από παντού να προσέχουμε. Προσοχή μεγάλη. Θα περάσουμε δικαστήριο φοβερό.
Συνομιλήτρια: Η κόλαση πώς είναι;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Πως είναι; Φρίκη, φρίκη. Ούτε πουλάκι να μην πάει εκεί. Όπως πνίγονται οι άνθρωποι στη θάλασσα, έτσι πνίγονται στα βάσανα της κόλασης, συντροφιά με τους δαίμονες. Να προσευχόμαστε για τους νεκρούς. Είναι μεγάλη ελεημοσύνη. Η μητέρα μου ήτανε πολύ ενάρετη γυναίκα. Στα λόγια της στήριζα την παιδική μου ζωή. Πριν πεθάνει ήτανε δύο χρόνια κατάκοιτη και έλεγε. «Πάτερ πες τον Θεό να με πάρει. Κουράστηκα». Αλλά πριν φύγει έδωσε μάχη.
Συνομιλήτρια: Μάχη με ποιους;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Τους δαίμονες.
Συνομιλήτρια: Τους βλέπατε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, όπως βλέπω τους ανθρώπους.
Συνομιλήτρια: Ο Αρχάγγελος δεν την βοηθούσε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήτανε πίσω από τη πλάτη της. Είχε υποχωρήσει. Να πολεμήσει μόνη της, να στεφανωθεί.
Συνομιλήτρια: Τόσα που ακούμε για καταστροφές, που έρχονται, εμείς που ζητάμε την βοήθεια του Θεού, τι θα γίνουμε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Κατά το σχέδιο που έχει ο Θεός για κάθε άνθρωπο, θα κάνει και τις πράξεις του, για να σωθεί, αυτός ο άνθρωπος. Πω ! Πω ! Τι θα περάσουμε! Δυσκολίες μεγάλες. Η Αθήνα έχει κρυφούς Αγίους πολλούς, αλλά και το Άγιο Όρος με τον Άγιο Δημήτριο στηρίζουν τη Βόρειο Ελλάδα. Έχω ιδιαίτερη αγάπη στον Άγιο Δημήτριο. Με το Άγιο Μύρο του κοιμάμαι. Η Ελλάδα γύρισε τη πλάτη της στο Χριστό. Γι’ αυτό θα υποφέρει πολλά. Τα παιδιά στην Ελλάδα σήμερα είναι ή πολύ φωτισμένα, ή πολύ σκοτισμένα. Τα παιδιά των ενάρετων οικογενειών, είναι η μαγιά του Χριστού και το μέλλον της Ελλάδας.
Συνομιλήτρια: Πολλές γυναίκες υποφέρουν στις οικογένειες σήμερα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ο Χριστός είναι πολύ κοντά στις ψυχές που περιφρονούνται.
Συνομιλήτρια: Μερικοί άνθρωποι έχουν ένα ιδιαίτερο πνευματικό χάρισμα. Πως γίνεται αυτό;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτοί οι άνθρωποι, ή αδικήθηκαν πολύ, ή συκοφαντήθηκαν, ή εμβάθυναν σ’ αυτό τον τομέα και τους δόθηκε χάρισμα. Όπως κανοναρχούμε τον Θεό, έτσι και μας ψέλνει.
Συνομιλήτρια: Στα Ιεροσόλυμα, τα τελευταία χρόνια, γίνονται θαυμαστά πράγματα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήθελα και εγώ να τα έβλεπα. Εκεί είναι η βάση του Χριστού μας. Το Άγιο Φώς είναι κάθε ημέρα στον Πανάγιο Τάφο, αλλά το Πάσχα δίνεται γενικό δώρο σε όλους. Να πηγαίνετε στα Ιεροσόλυμα. Εκεί βλέπουμε τι υπέμεινε ο Χριστός για μας και εμείς , όσο μπορούμε να τον ευχαριστούμε και να ανταποκρινόμαστε στην αγάπη Του. Παλαιότερα είχα πάει και εγώ μερικές φορές.
Συνομιλήτρια: Πολλές φορές συμβαίνουν παρεξηγήσεις μεταξύ μας.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτά είναι ανθρώπινα. Δεν θα λείψουν ποτέ. Να τα προσπερνάμε και να τρέχουμε στον Χριστό. Να σκεπτόμαστε τι μας έχει ετοιμάσει ο Χριστός, στο καλό – καλό παράδεισο, μετά την Δευτέρα παρουσία. Τώρα πηγαίνουμε στον νάρθηκα του Παραδείσου, Δεν χωράει νους ανθρώπου πως θα είναι ο καλός – καλός παράδεισος. Όλα φως ! Όλα ευωδία ! Χαρά ανεκλάλητη. Μακαριότητα. Τίποτε δεν θα είναι γερασμένο. Όλα νέα τα θέλει ο Χριστός στη Βασιλεία Του. Τίποτα παράταιρο. Όλα τέλεια. Η μητέρα μου πέθανε 95 ετών και εγώ την βλέπω στον παράδεισο τριάντα χρονών.
Στη κατοχή είχαμε κάτι γειτονόπουλα, που ήτανε λειψά στο μυαλό. Δύο παιδάκια ήτανε. Εμείς παίζαμε και αυτά ακόμη περπατούσανε να έρθουνε, ενώ είχαμε ξεκινήσει μαζί. Τα βρήκα στον Παράδεισο, γιατί πεθάνανε στη κατοχή από την πείνα, μικρά στην ηλικία. Τα λέγω : « Τι κάνετε εδώ ; Πως περνάτε ; ». Μου λένε: « Εφραίμ, εδώ δεν μιλάμε. Εδώ μόνον διαβάζουμε, έχουμε μελέτη ». Αυτά δεν ξέρανε να γράψουν το όνομά τους και στον παράδεισο μελετούσαν. Αυτό δείχνει την τελειότητα του παραδείσου.
Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι βοηθάνε τα μοναστήρια, σε ανάγκες που έχουν.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ότι κάνουν όλα γράφονται στον ουρανό. Να έχουν ειρήνη και υγεία και ευλογία στα σπίτια τους.
Συνομιλήτρια: Στην εκκλησία ήμασταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Δηλαδή , τι ωραία Γέροντα, σαν τους Αγίους Αποστόλους είναι το έργο σας. « Μαθητεύσατε πάντα τα έθνη ».
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είμαι ένα κούφιο καρύδι. Δεν έκανα τίποτα.
Συνομιλήτρια: Τι σκέπτεστε στην ηλικία που είστε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Σκέπτομαι να στερεώσω το έργο μου εδώ, γιατί πολλοί άνθρωποι σώθηκαν, πολλές ψυχούλες. Και πως θα πάω να συναντήσω τον Κύριο; Που θα πάω ο ταλαίπωρος;
Συνομιλήτρια: Ο Κύριος θα στείλει τους αγγέλους του να σας πάρει.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Δεν το ξέρω αυτό, όπως κρίνει ο Κύριος. Το κεφαλάκι μου χωρούσε όλη την οικουμένη. Τώρα δεν με βοηθάει η υγεία μου, έχω γεράματα.
Συνομιλήτρια: Ο κ. Π…Γέροντα, πέθανε την ημέρα, ενός μεγάλου Αγίου.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτός του άνοιξε την πόρτα του παραδείσου να μπει μέσα. Όταν κάποιος πεθαίνει και σώζεται η ψυχούλα του, ο Άγιος που γιορτάζει εκείνη την ημέρα, τον υποδέχεται στον παράδεισο, γιατί είναι η ημέρα δική του, η εορτή του δηλαδή.
Συνομιλήτρια: Πολλούς ανθρώπους ξαφνικά τους βρίσκει ο θάνατος.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι. Κάθε ημέρα να είμαστε με το εισιτήριο στο χέρι. Δεν γνωρίζουμε τι θα μας συμβεί. Κάποτε εξομολόγησα κάποιον στο νοσοκομείο με τα νεύματα και σε λίγο πέθανε. Κάτι καλό έκανε στη ζωή του και σώθηκε τελευταία στιγμή. Στη ζωή μου πέρασα πολλές ταλαιπωρίες και είδα ότι η Θεία Πρόνοια, κατευθύνει τα πάντα προς το καλό του ανθρώπου. Να μην μας φεύγει η μνήμη του θανάτου. Να διαβάζετε από το Γεροντικό, την συνομιλία του Αγίου Μακαρίου με το κρανίο. Κάποτε σε όραμα είδα τον εαυτό μου ντυμένο πολύ ωραία. Με άμφια, όπως στις γιορτές και ήμουνα ψηλά σε εξέδρα και πιο κάτω ήτανε κοπέλες, που είχα εξομολογήσει και φωνάζανε « Γέροντα …. Γέροντα. Θέλουμε και εμείς να έρθουμε αυτού », αλλά δεν τους επιτρεπότανε. Αυτό δείχνει την ευθύνη μου και την χάρη της ιεροσύνης, Γι’ αυτό, να προσεύχεστε για μένα. Να έχετε τάξη και προσοχή. Να αγωνίζεστε κάθε μέρα, όσο μπορείτε. Ο Χριστός μας αγαπάει την τάξη των μοναχών, γιατί είναι οι στρατιώτες του.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, όταν πάτε στον παράδεισο και έχετε αυτήν την επικοινωνία με τον Κύριο, δεν του μιλάτε και για μας τους μοναχούς σας και τις μοναχές και για τους ανθρώπους που θέλουν την βοήθειά σας;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως του μιλάω.
Συνομιλήτρια: Τι σας απαντά;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Εντάξει. Θα φροντίσω. Ο.Κ.
Συνομιλήτρια: Όταν εσείς Γέροντα πεθάνετε και εάν τυχόν εμείς ζούμε, εσείς μη μας ξεχάσετε, που θα καλοπερνάτε με τον Χριστό μας και εμείς εδώ θα παλεύουμε.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: (Γελώντας) Όχι, αυτό δεν γίνεται.
Συνομιλήτρια: Αύριο φεύγουμε Γέροντα (..από την Αριζόνα ). Πέστε μας έναν τελευταίο λόγο.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Καλό και ευλογημένο ταξίδι να έχετε. Να έχετε την ευχή μου. Να έχετε υγεία και να έρχεστε. Ο καθένας ξέρει τι έχει στον τρουβά του, αλλά η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα. Να το εργαστείτε και να το χτίσετε μέσα σας, τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου και έχοντας ειρήνη στη ψυχή σας, Να έχετε αγάπη, ομόνοια και να φωνάζετε το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας. Οι άγγελοι να σας συντροφεύουν.
Πως λένε αυτούς που παντρεύονται παράνομα εδώ;
Συνομιλήτρια: Μήπως εννοείτε τους ομοφυλόφιλους;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι αυτούς. Η Παλαιά Διαθήκη λέγει : « δεν θα μείνει το πνεύμα μου στους ανθρώπους, γιατί είναι σάρκες ». Αυτό ισχύει για σήμερα. Τα Σόδομα κάηκαν, το ίδιο …τα πυρηνικά. Δεν ανέχεται αυτές τις αμαρτίες ο Χριστός. Παντού λατρεύεται η αμαρτία της σάρκας. Δεν υπάρχει μετάνοια. Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία μετανόησε. Όλοι οι ομοφυλόφιλοι θα εξαλειφθούν. Όλα χώμα …Τα πυρηνικά …Όλα χώμα. Ο πόλεμος θα γίνει για τις αμαρτίες.
(Απομαγνητοφωνημένο υλικό μοναχών, πνευματικών παιδιών του Γέροντος από την Ελλάδα, που τον επισκέφθηκαν στην Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου, στην Αριζόνα της Αμερικής)
"...Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της..."
Μάϊος 2014, Αριζόνα
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βλέπετε την φωτογραφία αυτή του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή. Είχα μεγάλο Γέροντα, ήταν πυρ – πυρ, άνθρωπος φαινόμενο. Όλο τα επουράνια σκέπτονταν, μ’ αυτά ζούσε.Δύο λέξεις μας έλεγε συνεχώς, υπομονή, υπομονή και προσευχή και εδώ μας βοηθάει, όσο του επιτρέπει η Πρόνοια του Θεού. Σαν υποτακτικοί του, ποτέ δεν μαλώσαμε μεταξύ μας. Άλλοι απέξω μας δημιουργούσαν προβλήματα, συκοφαντούσαν τον Γέροντα, τον κατηγορούσαν, αλλά ο Γέροντας Ιωσήφ έλεγε, « αυτοί ας λένε, εμείς να μην πούμε».
Συνομιλήτρια: Εμείς Γέροντα, είμαστε πολύ αδύνατοι σε όλα. Τι θα γίνει με εμάς;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Άλλα χρόνια είναι τώρα. Άλλα τα κριτήρια του Θεού, για σήμερα. Ο Γέροντας Ιωσήφ είχε το πνευματικό πανεπιστήμιο. Εγώ είμαι ευχαριστημένος να είστε εσείς ( ..δηλαδή τα πνευματικά του παιδιά ) στο πνευματικό λύκειο. Σήμερα υπάρχει τέτοια πνευματική σύγχυση. Μεγάλος ανεμοστρόβιλος παρασέρνει τα πάντα. Κρατείστε γερά την παράδοση που σας παρέδωσα και να ξέρετε ότι σήμερα είναι ομολογία να λέμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός μας. Αυτό δεν το θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, μετά από τόσα χρόνια αγώνα, τι σας έμεινε μέσα στη ψυχή σας;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα , περνώντας τα χρόνια , είδα στη πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος. Η ζωή μου ήταν κόπος και πόνος, με την φτώχεια, με τους Γερμανούς, με την πείνα στη κατοχή, με τους πειρασμούς και τις θλίψεις στα μοναστήρια. Μεγάλος αγώνας. Μόνο το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας μ’ έβγαλε πέρα. Όποιος άνθρωπος δεν λέγει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.
Συνομιλήτρια: Δηλαδή η ευχή του Χριστού είναι το μέγιστο;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, γιατί είμαστε συνέχεια με τη μνήμη του Χριστού μας. Οι Άγιοι Πατέρες φωτίστηκαν και μας άφησαν αυτές τις προσευχούλες. Τρία και δύο γράμματα, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς» και «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Δεν είναι να διαβάσουμε εγκυκλοπαίδειες, ούτε πολλά βιβλία. Μ’ αυτές τις δύο προσευχούλες, σωζόμαστε όλοι οι Χριστιανοί. Οι μοναχοί που δεν έχουν τις μέριμνες των κοσμικών, προσεύχονται πολύ και φθάνουν ψηλά. Τους βοηθάει πολύ και η Παναγία μας. Είναι σαν να μιλούν στο αυτί του Χριστού μας, γιατί είναι αφοσιωμένοι στη προσευχή και αυτό είναι το κύριο έργο τους και όποιος έχει το δώρο της προσευχής στη καρδιά του, όταν πεθάνει δεν τον αγγίζουν τα τελώνια. Πηγαίνει μετά τον θάνατό του , κατευθείαν στο Χριστό μας. Δεν έχει εμπόδια, γιατί το όνομα του Χριστού έχει δύναμη. Είναι πυρ ο Θεός.
Συνομιλήτρια: Και οι χαιρετισμοί της Παναγίας μας είναι δυνατή προσευχή;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, όταν τους λέμε, έχουμε χαρά και φώτιση από την Παναγία μας. Πολύ με βοηθάει η παναγία μας. Με βγάζει από πολλά αδιέξοδα.
Συνομιλήτρια: Σήμερα πάσχουμε από απελπισία και ανυπομονησία.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Η απελπισία είναι πάντα από τον διάβολο και όποιος απελπίζεται χάνει τις δυνάμεις του. Η βάση της ζωής μας είναι η υπομονή. Όταν δεν την έχουμε διαλύεται η ζωή μας.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, ο κόσμος, εμείς, είμαστε σε μια δύσκολη θέση με όλα αυτά που γίνονται και ακούμε. Υπάρχει φόβος.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, διαισθανόμαστε ότι θα γίνουν καταστροφικά πράγματα και γίνονται καθημερινά, Γι’ αυτό τρέχουμε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε φόβο. Για σκεφτείτε , αν ένα τάγμα αγγέλων έγιναν δαίμονες και κάνουν τόση ζημιά, τι βοήθεια μας προσφέρουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων. Μια φορά είδα τον Χριστό στο θρόνο του και δίπλα την Παναγία μας και τα τάγματα των αγγέλων και των αγίων. Περιμένανε το νεύμα του Χριστού μας για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα στη νέα κατάσταση. Όταν γεμίζουμε συνεχώς την καρδιά μας με τον Χριστό καθημερινά δυναμώνει η πίστη μας και όλα τα αντιμετωπίζουμε. Η Παναγία μας, παρακαλεί για μας και δέεται συνεχώς, να έχουμε δύναμη και αισιοδοξία.
Συνομιλήτρια: Γέροντα σ’ αυτή την ηλικία που είστε, μπορείτε να προσεύχεσθε όπως πρώτα, ή διαφορετικά;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Προσεύχομαι καλύτερα από πρώτα. Βέβαια δεν έχω την ένταση της προσευχής του Γέροντα Ιωσήφ, του Ησυχαστή, αλλά έχω δυνατή προσευχή και αυτό παρηγορεί την ψυχούλα μου, τόσα που πέρασα και περνώ.
Συνομιλήτρια: Πολλές φορές τα άγια λείψανα ευωδιάζουν.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είναι σαν να λένε είμαστε συγγενείς.
Συνομιλήτρια: Ο καρκίνος είναι διάχυτος σήμερα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Οι καρκινοπαθείς είναι μάρτυρες. Προσπαθώ να τους ενισχύω με την προσευχή μου, με τις νουθεσίες και όταν μπορώ τους επισκέπτομαι.
Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι περνούνε σκληρές δοκιμασίες, είτε από την κακία των άλλων, είτε από δικά τους παραπτώματα. Τόσο δύσκολα, σαν να ζουν τη κόλαση εδώ.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όταν ζουν εδώ τη κόλαση .…. και αξιοποιήσουν αυτή τη κατάσταση, με πνευματικά κριτήρια, όταν πεθάνουν δεν θα δικαστούν καθόλου, αλλά θα πάνε , κατευθείαν στην αγκαλιά του Χριστού. Αν όμως δεν αξιοποιήσουν, με πνευματικά κριτήρια, τη κόλαση αυτή, τότε θα βασανίζονται και στην άλλη ζωή. Ήθελα να σας πω κάτι για τον Παράδεισο. Πριν από τα ογδόντα μου χρόνια, πήγαινα συχνά στον Παράδεισο. Και τώρα βέβαια, αλλά η ηλικία έχει τον ρόλο της. Μία φορά με πήρε ο Κύριος από το χέρι και μου έλεγε « ..εδώ έκανες εκκλησία, εδώ εξομολόγησες και σώθηκε η ψυχή, εδώ παρηγόρησες, εδώ νουθέτησες,.», μου έλεγε δηλαδή τα πάντα και μαζί με αυτό μου έδινε χαρά, συγχρόνως με το λόγο του, Τόσο πολύ χαρά που είπα. Χριστούλη μου, δεν αντέχω άλλο. Δεν αντέχω άλλο. Θα εκραγώ. Να με γυρίσεις πίσω. Και βρέθηκα πάλι στο δωμάτιό μου.
Άλλη φορά στον Παράδεισο, είδα έναν λεβέντη, θαυμάσιο. Είχε δίπλα του ένα άλογο με μια γυριστή ουρά, ωραιότατο. Μέσα μου το ζήλεψα. Ήθελα να το είχα εγώ αυτό το άλογο. Με φωνάζει και μου λέγει, ήτανε κάτι σαν διοικητής. « Να πας να πεις στο στράτευμα, ότι το πίσω μέρος το έχουν αφύλακτο και θα πάνε οι αντάρτες ( οι δαίμονες δηλαδή ) ». Και τρέχω και το λέγω. Και γύρισα τρέχοντας να πω ότι το έκανα. Εκείνος μ’ αγκάλιασε, με φίλησε και ανέβηκε στο άλογό του χαμογελαστός και έφυγε.
Συνομιλήτρια: Δηλαδή Γέροντα, γίνονται πολλά πίσω, που δεν τα πιάνουμε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως. Γι’ αυτό πρέπει από παντού να προσέχουμε. Προσοχή μεγάλη. Θα περάσουμε δικαστήριο φοβερό.
Συνομιλήτρια: Η κόλαση πώς είναι;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Πως είναι; Φρίκη, φρίκη. Ούτε πουλάκι να μην πάει εκεί. Όπως πνίγονται οι άνθρωποι στη θάλασσα, έτσι πνίγονται στα βάσανα της κόλασης, συντροφιά με τους δαίμονες. Να προσευχόμαστε για τους νεκρούς. Είναι μεγάλη ελεημοσύνη. Η μητέρα μου ήτανε πολύ ενάρετη γυναίκα. Στα λόγια της στήριζα την παιδική μου ζωή. Πριν πεθάνει ήτανε δύο χρόνια κατάκοιτη και έλεγε. «Πάτερ πες τον Θεό να με πάρει. Κουράστηκα». Αλλά πριν φύγει έδωσε μάχη.
Συνομιλήτρια: Μάχη με ποιους;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Τους δαίμονες.
Συνομιλήτρια: Τους βλέπατε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι, όπως βλέπω τους ανθρώπους.
Συνομιλήτρια: Ο Αρχάγγελος δεν την βοηθούσε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήτανε πίσω από τη πλάτη της. Είχε υποχωρήσει. Να πολεμήσει μόνη της, να στεφανωθεί.
Συνομιλήτρια: Τόσα που ακούμε για καταστροφές, που έρχονται, εμείς που ζητάμε την βοήθεια του Θεού, τι θα γίνουμε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Κατά το σχέδιο που έχει ο Θεός για κάθε άνθρωπο, θα κάνει και τις πράξεις του, για να σωθεί, αυτός ο άνθρωπος. Πω ! Πω ! Τι θα περάσουμε! Δυσκολίες μεγάλες. Η Αθήνα έχει κρυφούς Αγίους πολλούς, αλλά και το Άγιο Όρος με τον Άγιο Δημήτριο στηρίζουν τη Βόρειο Ελλάδα. Έχω ιδιαίτερη αγάπη στον Άγιο Δημήτριο. Με το Άγιο Μύρο του κοιμάμαι. Η Ελλάδα γύρισε τη πλάτη της στο Χριστό. Γι’ αυτό θα υποφέρει πολλά. Τα παιδιά στην Ελλάδα σήμερα είναι ή πολύ φωτισμένα, ή πολύ σκοτισμένα. Τα παιδιά των ενάρετων οικογενειών, είναι η μαγιά του Χριστού και το μέλλον της Ελλάδας.
Συνομιλήτρια: Πολλές γυναίκες υποφέρουν στις οικογένειες σήμερα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ο Χριστός είναι πολύ κοντά στις ψυχές που περιφρονούνται.
Συνομιλήτρια: Μερικοί άνθρωποι έχουν ένα ιδιαίτερο πνευματικό χάρισμα. Πως γίνεται αυτό;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτοί οι άνθρωποι, ή αδικήθηκαν πολύ, ή συκοφαντήθηκαν, ή εμβάθυναν σ’ αυτό τον τομέα και τους δόθηκε χάρισμα. Όπως κανοναρχούμε τον Θεό, έτσι και μας ψέλνει.
Συνομιλήτρια: Στα Ιεροσόλυμα, τα τελευταία χρόνια, γίνονται θαυμαστά πράγματα.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ήθελα και εγώ να τα έβλεπα. Εκεί είναι η βάση του Χριστού μας. Το Άγιο Φώς είναι κάθε ημέρα στον Πανάγιο Τάφο, αλλά το Πάσχα δίνεται γενικό δώρο σε όλους. Να πηγαίνετε στα Ιεροσόλυμα. Εκεί βλέπουμε τι υπέμεινε ο Χριστός για μας και εμείς , όσο μπορούμε να τον ευχαριστούμε και να ανταποκρινόμαστε στην αγάπη Του. Παλαιότερα είχα πάει και εγώ μερικές φορές.
Συνομιλήτρια: Πολλές φορές συμβαίνουν παρεξηγήσεις μεταξύ μας.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτά είναι ανθρώπινα. Δεν θα λείψουν ποτέ. Να τα προσπερνάμε και να τρέχουμε στον Χριστό. Να σκεπτόμαστε τι μας έχει ετοιμάσει ο Χριστός, στο καλό – καλό παράδεισο, μετά την Δευτέρα παρουσία. Τώρα πηγαίνουμε στον νάρθηκα του Παραδείσου, Δεν χωράει νους ανθρώπου πως θα είναι ο καλός – καλός παράδεισος. Όλα φως ! Όλα ευωδία ! Χαρά ανεκλάλητη. Μακαριότητα. Τίποτε δεν θα είναι γερασμένο. Όλα νέα τα θέλει ο Χριστός στη Βασιλεία Του. Τίποτα παράταιρο. Όλα τέλεια. Η μητέρα μου πέθανε 95 ετών και εγώ την βλέπω στον παράδεισο τριάντα χρονών.
Στη κατοχή είχαμε κάτι γειτονόπουλα, που ήτανε λειψά στο μυαλό. Δύο παιδάκια ήτανε. Εμείς παίζαμε και αυτά ακόμη περπατούσανε να έρθουνε, ενώ είχαμε ξεκινήσει μαζί. Τα βρήκα στον Παράδεισο, γιατί πεθάνανε στη κατοχή από την πείνα, μικρά στην ηλικία. Τα λέγω : « Τι κάνετε εδώ ; Πως περνάτε ; ». Μου λένε: « Εφραίμ, εδώ δεν μιλάμε. Εδώ μόνον διαβάζουμε, έχουμε μελέτη ». Αυτά δεν ξέρανε να γράψουν το όνομά τους και στον παράδεισο μελετούσαν. Αυτό δείχνει την τελειότητα του παραδείσου.
Συνομιλήτρια: Πολλοί άνθρωποι βοηθάνε τα μοναστήρια, σε ανάγκες που έχουν.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ότι κάνουν όλα γράφονται στον ουρανό. Να έχουν ειρήνη και υγεία και ευλογία στα σπίτια τους.
Συνομιλήτρια: Στην εκκλησία ήμασταν άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Δηλαδή , τι ωραία Γέροντα, σαν τους Αγίους Αποστόλους είναι το έργο σας. « Μαθητεύσατε πάντα τα έθνη ».
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Είμαι ένα κούφιο καρύδι. Δεν έκανα τίποτα.
Συνομιλήτρια: Τι σκέπτεστε στην ηλικία που είστε;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Σκέπτομαι να στερεώσω το έργο μου εδώ, γιατί πολλοί άνθρωποι σώθηκαν, πολλές ψυχούλες. Και πως θα πάω να συναντήσω τον Κύριο; Που θα πάω ο ταλαίπωρος;
Συνομιλήτρια: Ο Κύριος θα στείλει τους αγγέλους του να σας πάρει.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Δεν το ξέρω αυτό, όπως κρίνει ο Κύριος. Το κεφαλάκι μου χωρούσε όλη την οικουμένη. Τώρα δεν με βοηθάει η υγεία μου, έχω γεράματα.
Συνομιλήτρια: Ο κ. Π…Γέροντα, πέθανε την ημέρα, ενός μεγάλου Αγίου.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Αυτός του άνοιξε την πόρτα του παραδείσου να μπει μέσα. Όταν κάποιος πεθαίνει και σώζεται η ψυχούλα του, ο Άγιος που γιορτάζει εκείνη την ημέρα, τον υποδέχεται στον παράδεισο, γιατί είναι η ημέρα δική του, η εορτή του δηλαδή.
Συνομιλήτρια: Πολλούς ανθρώπους ξαφνικά τους βρίσκει ο θάνατος.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι. Κάθε ημέρα να είμαστε με το εισιτήριο στο χέρι. Δεν γνωρίζουμε τι θα μας συμβεί. Κάποτε εξομολόγησα κάποιον στο νοσοκομείο με τα νεύματα και σε λίγο πέθανε. Κάτι καλό έκανε στη ζωή του και σώθηκε τελευταία στιγμή. Στη ζωή μου πέρασα πολλές ταλαιπωρίες και είδα ότι η Θεία Πρόνοια, κατευθύνει τα πάντα προς το καλό του ανθρώπου. Να μην μας φεύγει η μνήμη του θανάτου. Να διαβάζετε από το Γεροντικό, την συνομιλία του Αγίου Μακαρίου με το κρανίο. Κάποτε σε όραμα είδα τον εαυτό μου ντυμένο πολύ ωραία. Με άμφια, όπως στις γιορτές και ήμουνα ψηλά σε εξέδρα και πιο κάτω ήτανε κοπέλες, που είχα εξομολογήσει και φωνάζανε « Γέροντα …. Γέροντα. Θέλουμε και εμείς να έρθουμε αυτού », αλλά δεν τους επιτρεπότανε. Αυτό δείχνει την ευθύνη μου και την χάρη της ιεροσύνης, Γι’ αυτό, να προσεύχεστε για μένα. Να έχετε τάξη και προσοχή. Να αγωνίζεστε κάθε μέρα, όσο μπορείτε. Ο Χριστός μας αγαπάει την τάξη των μοναχών, γιατί είναι οι στρατιώτες του.
Συνομιλήτρια: Γέροντα, όταν πάτε στον παράδεισο και έχετε αυτήν την επικοινωνία με τον Κύριο, δεν του μιλάτε και για μας τους μοναχούς σας και τις μοναχές και για τους ανθρώπους που θέλουν την βοήθειά σας;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως του μιλάω.
Συνομιλήτρια: Τι σας απαντά;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Εντάξει. Θα φροντίσω. Ο.Κ.
Συνομιλήτρια: Όταν εσείς Γέροντα πεθάνετε και εάν τυχόν εμείς ζούμε, εσείς μη μας ξεχάσετε, που θα καλοπερνάτε με τον Χριστό μας και εμείς εδώ θα παλεύουμε.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: (Γελώντας) Όχι, αυτό δεν γίνεται.
Συνομιλήτρια: Αύριο φεύγουμε Γέροντα (..από την Αριζόνα ). Πέστε μας έναν τελευταίο λόγο.
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Καλό και ευλογημένο ταξίδι να έχετε. Να έχετε την ευχή μου. Να έχετε υγεία και να έρχεστε. Ο καθένας ξέρει τι έχει στον τρουβά του, αλλά η Διαθήκη που σας αφήνω είναι να γνωρίσετε το Άγιο Πνεύμα. Να το εργαστείτε και να το χτίσετε μέσα σας, τηρώντας τις εντολές του Ευαγγελίου και έχοντας ειρήνη στη ψυχή σας, Να έχετε αγάπη, ομόνοια και να φωνάζετε το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας. Οι άγγελοι να σας συντροφεύουν.
Πως λένε αυτούς που παντρεύονται παράνομα εδώ;
Συνομιλήτρια: Μήπως εννοείτε τους ομοφυλόφιλους;
Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Ναι αυτούς. Η Παλαιά Διαθήκη λέγει : « δεν θα μείνει το πνεύμα μου στους ανθρώπους, γιατί είναι σάρκες ». Αυτό ισχύει για σήμερα. Τα Σόδομα κάηκαν, το ίδιο …τα πυρηνικά. Δεν ανέχεται αυτές τις αμαρτίες ο Χριστός. Παντού λατρεύεται η αμαρτία της σάρκας. Δεν υπάρχει μετάνοια. Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία μετανόησε. Όλοι οι ομοφυλόφιλοι θα εξαλειφθούν. Όλα χώμα …Τα πυρηνικά …Όλα χώμα. Ο πόλεμος θα γίνει για τις αμαρτίες.
(Απομαγνητοφωνημένο υλικό μοναχών, πνευματικών παιδιών του Γέροντος από την Ελλάδα, που τον επισκέφθηκαν στην Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή του Αγίου Αντωνίου, στην Αριζόνα της Αμερικής)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)